Warto przeczytać - Przedszkole Nr 85 Gdańsk

Idź do spisu treści

Menu główne:

Z życia przedszkola

Znaczenie wychowania przedszkolnego

Co przedszkolak powinien umieć idąc do szkoły?


     Często zastanawiamy się czy nasze dziecko jest już gotowe podjąć naukę w szkole podstawowej, tym bardziej teraz, gdy to rodzice poprzez kolejne dwa lata będą musieli zadecydować czy pozostawić 6-latka w przedszkolu czy jednak posłać go do I klasy szkoły podstawowej.
      Musimy pamiętać o tym, iż dziecko idące do szkoły powinno być emocjonalnie odporne. Na co dzień przy powszednich czynnościach należy stwarzać mu sytuacje trudne,
by mogło samo walczyć z przeciwnościami losu. Jest to bardzo ważne, ponieważ
bez odporności emocjonalnej nie jest możliwa edukacja.
     Dziecko idące do szkoły powinno posiadać umiejętności społeczne, które nabywa dzięki zabawie, ponieważ w jej trakcie podejmuje decyzję, nadaje tytuły zabaw i samemu organizuje sobie czas wolny. W ten sposób uczy się wyjścia poza grupę i obdarza siebie uwagą innych, dzięki temu będzie łatwiej mu wypowiadać się na forum grupy dzieci w szkole podstawowej. Bardzo ważną zasadą, która powinna być respektowana jest zasada:
„ Kiedy do mnie mówisz ja na Ciebie patrzę”
dzięki temu dzieci uczą się obdarzania innych uwagą, a także mogą tego wymagać od innych.
Rodzice powinni zwrócić uwagę na sprawność ruchową swojego dziecka, to znaczy, nie powinni wyręczać go w czynnościach samoobsługowych, „bo tak będzie szybciej”. Powinni oni, bowiem cechować się ogromną cierpliwością, jeżeli dziecko nie chcę się ubrać rano do przedszkola, pobawmy się z nim w zabawę pt., „Jaka jutro będzie pogoda?”- Niech obejrzy razem z rodzicami pogodę wieczorem i wybierze sobie ubrania na następny dzień
do przedszkola, uwzględniając oczywiście to, jakie informacje uzyskało oglądając prognozę pogody. Badania z 1972 roku prowadzone przez Barbarę Wilgocią-Okoń wykazały, że dzieci 4-letnie potrafiły założyć sukienkę, a 5-letnie zawiązać buty na kokardkę, teraz rodzice bardzo dużo rzeczy wykonują za dziecko, doprowadzając do ich bezradności.
Kolejnym bardzo ważnym aspektem jest poczucie przynależności do rodziny, dziecko musi wiedzieć jak mają na imię członkowie rodziny, ile mają lat, gdzie pracują oraz jakie mają zainteresowania. Często jest tak, że pytając dziecko, co robi twój tata/mama? Odpowiada: „pracuje”
a przecież zawód tak wiele mówi nam o człowieku, możemy poznać dzięki temu jego zainteresowania, pasję.
Bardzo ważne jest również dobrze rozwinięte myślenie przyczynowo-skutkowe, dziecko powinno umieć opowiedzieć 3-4 zdania i logicznie je powiązać, wiedzieć,
że opowiadanie składa się ze zdań, a zdanie z wyrazów. Proces czytania jest równoczesny
z przebiegiem pisania
rodzice powinni wspomagać w tym swoje dzieci poprzez różnorodne zajęcia plastyczne i techniczne, dzięki którym dziecko ćwiczy mięśnie paliczkowe i napięcie mięśniowe, tak ważne przy nauce pisania.
Rodzice powinni pamiętać również o wspieraniu dzieci w rozwinięciu myślenia logiczno-matematycznego, nigdzie nie jest napisane do ilu dziecko ma liczyć po ukończonej edukacji przedszkolnej, lecz nie możemy dziecka ograniczać, jeżeli ma ochotę liczyć do 100 niech liczy… Ważne jest jednak, aby umiało badać równoliczność, rozróżniać prawą/lewą stronę, znać dni tygodnia/miesięcy/pory roku.
Dziecko należy wychowywać w duchu patriotycznym, powinno wiedzieć,
że należymy do Unii Europejskiej, potrafić wskazać symbole narodowe, posiadać informacje na temat swojej miejscowości oraz instytucji i urzędów znajdujących się w najbliższej okolicy.
Jeżeli rodzice będą współpracować z nauczycielami to ich działania dla dobra dziecka przyniosą zamierzone efekty. Rodzice powinni współdziałać i współdecydować o życiu przedszkola, a nauczyciel powinien rzetelnie informować rodziców o postępach jak i o problemach dziecka.


Opracowała Natalia Jaworska





Źródło:
Sympozjum p. Ewy Zielińskiej pt.”Co przedszkolak powinien umieć idąc do szkoły”
Podstawa programowa wychowania przedszkolnego
załącznik do rozporządzenia MEN z dnia 23.12.2008


Zabawa, która pomaga

Dzieci bawią się dla samej przyjemności zabawy. Nie stawiają sobie żadnych celów, wymagań. Jednak my dorośli możemy naszym dzieciom pomóc właśnie dzięki zabawie. Możemy kompensować braki, ale też rozwijać uzdolnienia lub zainteresowania naszych dzieci. Jedynym warunkiem, jaki musimy spełnić to: odpowiednie miejsce i czas. Pierwsza grupa zabaw, na którą chciałam zwrócić szczególną uwagę to zabawy konstrukcyjne - „dotyczą one czynności budowana z użyciem różnego rodzaju materiału- klocków, patyków, piasku itp."1 Razem z dzieckiem możemy z plasteliny zrobić „ciasteczka” ozdobić je kamykami, patyczkami, guzikami a „przy okazji” formowania wałeczków, placuszków, kulek się sprawność manualna ręki. Na niedzielnym spacerze możemy rysować patykiem na piasku i rozwijać wyobraźnie, a z rodziną w lesie zbudować szałas„ Wspólne budowanie wymaga podejmowania szeregu strategii, jak np. wspólnego ustalania planu budowy, rozdzielania czynności pomiędzy członków grupy, dzielenia się materiałem czy ocena powstałego wytworu.”2 Dzięki zabawom konstrukcyjnym wspomagamy rozwój mięśni, uczymy postrzegania kształtów, kolorów rozmiarów i faktury przedmiotów. Do zabaw tych możemy wykorzystywać wszystkie niepotrzebne już materiały np: pudełka, butelki, sznurki, kawałki materiału, włóczki, guziki, piórka.
Kolejna grupa to zabawy badawcze, „które służą rozwijaniu zainteresowań dzieci, jego sprawności umysłowej, wzbogacanie wiedzy o otaczającym świecie. Ważną rolę odgrywa w tych zabawach intuicja dzieci. Celem tej zabawy jest postawienie i rozwiązanie problemu. Starsze dzieci wykonują doświadczenia, dostrzegają związki, formułują hipotezy. Starają się znaleźć rozwiązanie i dojść do sedna problemu.”3 W czasie tych zabaw możemy sprawdzać razem z dzieckiem czy śnieg jest czysty?, co pływa a co tonie?, w którą stronę wieje wiatr?, czego potrzebuje roślina do życia?, czy olej zmiesza się z wodą?, jak działa magnes? i wiele innych dla nas oczywistych faktów. W ten sposób pobudzamy dzieci do myślenia, uczymy wypowiadania się, kształcimy umiejętność spostrzegania, zapamiętywania, zapoznajemy dzieci z pewnymi pojęciami.
Zabawa zajmuje tak dużą część życia dziecka, że my dorośli zapominamy jak istotne ma ona znaczenie dla rozwoju fizycznego, społecznego i poznawczego. Cytując za A. Sawicką „ Dziecko, które się bawi nie traci czasu, ale buduje i tworzy siebie poprzez różne formy działalności zabawowej”.
Drodzy rodzice – bawmy się razem z dzieckiem! My odkryjemy na nowo świat, a nasze dzieci dzięki nam z przyjemnością będą odkrywać go po raz pierwszy.

Miłej zabawy – Magdalena Sieradzka






1 A. Klim- Klimaszewska, Pedagogika przedszkolna...,wyd: Państwowy Instytut Wydawniczy. Warszawa 2006 s. 40

2 J. Sajdera, Dziecięce wyobrażenia w kontekście rówieśniczych relacji. wyd: Akademia Pedagogiczna w Krakowie. Pozna ń, 2003,  s. 17

3 D. Chauvel, V. Michel, Pierwsze doświadczenia naukowe przedszkolaka, wyd. Cyklady, Warszawa 1999, s. 7-8




 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego